een mooie quote on grief
De Laatste Dans
Mijn opleiding als danstherapeut
sloot ik af met een scriptie over De Dans en De Dood.
Sindsdien heb ik stervenden begeleid
en trainingen gevolgd over sterven en rouw.
In mijn danswerk speelt de dood altijd een rol.
Leven is een oefening in loslaten.
Het loslaten van geliefden.
Van bezit en van gezondheid.
Van overtuigingen, patronen en verwachtingen.
Totdat we aankomen bij het moment van het ultieme loslaten.
We laten het leven los.
En ook dansen is loslaten, zowel fysiek als innerlijk.
De dans vraagt je je gedachtes los te laten.
En je over te geven aan de muziek, je lichaam en je ziel.
In de natuur om ons heen is er steeds weer
de cyclus van geboorte, groei, verval, dood
en het ontstaan van nieuw leven.
En als je goed luistert,
volgt je innerlijke natuur deze cyclus ook.
diep van binnen
weten we
wanneer
iets geboren
moet worden
en wanneer
het moet
sterven
Een citaat van Clarissa Pinkola Estes
dat ik graag in dans omzet.
Omdat ik veel dans met kwetsbare, vaak oude
en steeds vaker heel oude mensen in verpleeghuizen,
maak ik regelmatig het sterven van een Danser mee.
Vaak is er nog lang beweging.
Uiteindelijk volgt de verstilling.
De dans van het lichaam stopt.
De Danser verlaat de aarde.
Om elders verder te dansen.
De Dood is verbonden met het Leven.
En daarom in mijn danswerk altijd aanwezig.
Rauwe Rouw
Het is vrijdagmiddag.
En ik arriveer op een plek waar mensen met dementie wonen.
Ik kom er dansen. Vandaag en al heel lang.
Deze middag is er rouw.
Rauwe Rouw.
Want twee bewoners van lang zijn kort na elkaar overleden. Geliefd, ook door mij. Andere bewoners zijn aan de laatste dagen van hun leven begonnen en zij zijn er niet bij, deze dansmiddag.
We dansen.
En bewoners huilen, medewerkers huilen, ik huil.
De vrouw van één van de overledene danst.
Zich schijnbaar niet bewust dat haar man op datzelfde moment begraven wordt. Hartverscheurend pijnlijk. En tegelijk heel mooi.
En dan is er de man die zich helemaal overgeeft aan de muziek en de dans. En zich er met zijn hele lijf en wezen en levenskracht aan overgeeft.
En het paar dat bij de voordeur als ik binnenkom mij vriendelijk bedankt voor het aanbod te komen dansen. Maar ze hebben een afspraak, ze moeten echt weg. Ze hebben hun jas al aan. De zorg houdt ze tegen, subtiel en minder subtiel.
En de muziek, de dans en de verbinding brengt hen op een andere plek. Al snel dansen ze met ons.
Nog lang blijft de ontroering over deze middag bij mij.
Door de muziek, het samen-zijn en de dans ontstond er een schoonheid die me diep ontroert en troost gaf.
Dans en muziek raken dit verdriet, deze kwetsbaarheid, deze verbinding en de liefde .
Ik houd van mijn werk. Juist omdat het zo dichtbij de rauwe schoonheid van het leven komt, de essentie van het leven raakt.